Update

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Voor wie het interesseert: ik ben weer op halfjaarlijkse controle geweest bij de oorarts in verband met mijn Menière.

Hoewel ik de gehoortest altijd best wel spannend vind, want ik moet de tonen die door de koptelefoon komen kunnen onderscheiden van de piepjes, tuutjes en suizingen die al rechtstreeks in mijn hoofd te horen zijn, was het weer nóg een stukje beter dan de vorige keer, wat we beiden niet echt meer verwacht hadden.

Daarna overliep ze de overige symptomen.
Voel je nog druk in je oren? Nee.
Heb je nog last van draaierigheid, van je evenwicht? Niet als ik goed voor mezelf zorg door gezond te eten, genoeg te slapen en bewegen, genoeg ontspan en oplaad.
Heb je nog last van oorsuizen? Ja en nee. Het oorsuizen is iets dat er gewoon constant is, het gaat nooit weg, maar meestal heb ik daar niet echt meer last van.

Mijn antwoord op haar vraag of ik nog steeds prikkelgevoelig ben, of ik nog last heb van externe geluiden, verwonderde haar niet. Sinds ik van iemand de raad kreeg twee keer per dag twintig minuten aan één stuk te mediteren in plaats van (of aanvullend aan) verschillende keren een kort stukje, is dat enorm geminderd tot weinig of bijna geen last meer. Wat ben ik blij met die verandering! Wat een verademing dat ik meestal niet meer hoorndol word als de vaatwas aanligt. Meer nog: al enkele weken heb ik er zelfs maar weinig last meer van als ook nog de wasmachine, droogkas en oven tegelijk in werking zijn. Klinkt vast onnozel als je daar zelf geen last van hebt en dus niet kunt weten hoe dat voelt, maar hoe gelukkig voel ik me, nu ik niet meer lichamelijk onpasselijk word van iets stoms als lawaai.

Omdat het zo goed gaat mag ik mijn medicatie langzaam verder afbouwen. Tot ik uiteindelijk geen avonddosis meer neem. De ochtenddosis gaan we dan bespreken bij de volgende controle-afspraak. Ze waarschuwde al dat dat een beetje met vuur spelen wordt. Anderzijds staat ze er niet achter medicatie te nemen als dat niet nodig is. Wat een toeval, ik ook niet!

Ze maande me aan heel goed naar mijn lichaam te luisteren. Gas terugnemen als ik door terug opkomende symptomen voel dat ik over mijn grenzen ga. Als het nodig is, zelfs weer een pilletje meer nemen. Anders zou het wel eens kunnen dat ik heel plots en heel snel weer in de prijzen val met terug de symptomen van helemaal in het begin: met ronddraaiende kamers en braken alsof ik veel te veel alcohol gedronken heb.
In die zin is die ziekte misschien een cadeau: er leren bij stil staan dat ik mijn grenzen heb en dat mijn lichaam gezond houden niet zomaar vanzelf gaat.

Om af te ronden: ik ben blij dat ik het levende bewijs ben dat de combinatie van medicatie met een gezonde levensstijl prima resultaten kan leveren!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.