Vakantie en vrijheid

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik moet het toegeven, elke dag weer ben ik een klein beetje bang dat mijn man het Corona-virus zal oplopen op zijn werk, waar hij nog in contact komt met mensen.

En ik beken dat ik me enorm schuldig voel tegenover al die hardwerkende mensen thuis, in de essentiële sectoren en in het bijzonder degenen in de gezondheids- en zorgsector.

Maar voor mij voelt dit als de eerste vakantie in jaren. De kinderen zijn gezond, maar lijken toch één of ander virus opgelopen te hebben. Waar ik vroeger na een week vakantie al de muren opliep van hun geruzie en helemaal uitgeput was, geniet ik er nu echt honderd procent van dat ze thuis zijn. Ze maken zonder zeuren hun Smartschool-taken en daarnaast zijn ze lief voor elkaar, helpen ze elkaar, doen ze samen dingen. Echt mooi om te zien. Nooit gedacht dat Corona dit effect zou hebben. Had ik niet al geschreven dat dit een sociaal virus was?

Zelf voel ik me ook goed. Eigenlijk nog steeds beter en beter, raar genoeg.
Ik probeer mezelf zo weinig mogelijk angst aan te praten door me af te vragen hoe en wanneer dit zal eindigen en wat er ons dàn te wachten gaat staan. Ik neem het dag per dag en zo werkt het het best voor mij.

Het enige wat ik op dit moment van mezelf hoef te doen is voor mezelf en mijn dierbaren zorgen. Blijven zorgen voor een zo goed mogelijke weerstand. Fysiek maar ook mentaal.

En dankbaar blijven. Blijven zoeken naar positieve kantjes.
Tijd om te vertragen en tot rust te komen.
(Nogmaals: ik besef dat er velen zijn die die luxe nu helaas niet hebben. Ik hoop van harte dat ze dit later kunnen en mogen inhalen. En eerlijk gezegd ook dat ze hiervoor beloond worden, in plaats van kapot bespaard te worden. Nu merken we heel goed welke sectoren echt noodzàkelijk zijn en extra steun verdienen!)

We voelen ons opgesloten en gevangen, maar eigenlijk hebben we nog steeds veel vrijheid en veel om blij mee te zijn. Een warm huis, lekker en gezond eten in de winkel, TV, internet, radio, gsm, boeken,… Koken, bakken, wandelen, lezen, thuishobby’s, creatief zijn, babbelen, dansen, muziek maken, liedjes zingen over n’importe quoi en lekker gek doen,…

En toch verlangend blijven uitkijken naar terug een beetje meer vrijheid.

Om af te sluiten: ééntje van Arno waardoor ik me altijd weer even jeugdig en zo vrij als toen voel…
🎶 Vive ma liberté
Pour toi et le monde entier🎵

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.