Van ziel tot ziel

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Onlangs was ik boos op mijn man. Overkomt me zelden of nooit.
En ik kon het maar niet loslaten.

Om iets kleins. Iets echt, écht heel stoms. Iets zó onnozel dat je achteraf denkt: moest je dààr nu zo’n drama van maken?

Ik zei tegen mezelf: komààn, zeg! Dat heb ik nu nog nooit meegemaakt, je ziet hem graag, laat het nu los!
Maar het lukte niet.

Tranen stroomden langs mijn wangen, niet meer van boosheid op hem, maar op mezelf, omdat ik het niet kon loslaten. Ik voelde me niet mezelf…

Ik probeerde het met reiki maar het verergerde alleen maar. Ik zeg namelijk altijd eerst de vijf reiki-principes op, en één daarvan is “Voor vandaag laat ik boosheid los.”…
Jah…

Wat kon ik dan wel doen om van dat gevoel af te raken?

En plots verscheen de gedachte “van ziel tot ziel”.
Op slag viel al het andere weg, alsof extra en veel te zware lagen verdwenen en enkel onze kern overbleef.
Verbinding van ziel tot ziel.
En meteen was ook dat gevoel van boosheid weg en besefte ik wat er achter die boosheid gezeten had.

Ik vroeg me al dagen af waarom ik die dag zo overreageerde op mijn lief ventje.

Ik denk dat ik het ontdekt heb. Volgens mij was het weer een les.

Gisteren gebeurde er weer zoiets in het verkeer dat ik normaal nog uren of zelfs dagen met me meezeul en niet kan loslaten, overdenker en gevoeligerd die ik ben, maar dat blijkt echt een top-combo: iets bekijken van ziel tot ziel en weten dat er achter elke actie of reactie nog iets anders schuilgaat (dat waarschijnlijk niet eens met jou te maken heeft)…

Nu maar hopen dat ik het niet vergeet en blijf toepassen.

Zucht.

Alles zou toch veel gemakkelijker zijn als je er niet bewust op zou moeten letten om van ziel tot ziel te communiceren, als dat gewoon vanzelf zou gaan, hé…

Hoe zou de wereld er dan uitzien? (vroeg ze dromerig…)