Verjaren in Corona-tijden

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ocharme ik, ik was jarig en ik kon niet doen waar ik zin in had!

Hahaha, grapje!
Ik zou zelfs durven zeggen dat ik er dit jaar extra van genoten heb.

Het begon eigenlijk al met het verlengd weekend. 1 mei maakte voor mij of de kids niet veel verschil uit, zou je denken, we zaten toch al thuis. Het verschil was echter een extra dagje met Manlief/papa! Toen ik hem vertelde dat ik weer zo’n geluksmomentje ervaarde toen ik na twee dagen samen op zaterdagavond besefte dat ik nòg een dag met hem tegoed had, zei hij dat ik dan een dubbel geluksmomentje mocht verwachten.
Hij had stiekem op mijn verjaardag verlof genomen!

We hebben in de voormiddag een heleboel aardbeiplantjes een plekje gegeven, zodat we (hopelijk) dit jaar naast frambozen, braambessen, blauwe en zwarte bessen nog een extra soort gezond lekkers in de tuin gaan hebben. Jammie!

Normaal was ik graag naar een groot bos geweest, maar ik kon thuis eigenlijk evengoed genieten van de natuur. Ons kleine tuintje is een groene oase. Merels zingen op de achtergrond hun prachtig lied. Meesjes vliegen heen en weer naar een nestkastje. De konijnen maken van blijdschap gekke bokkesprongen.
Wat wil je nog meer?

Normaal was ik graag ergens iets gaan eten, maar ik kon thuis eigenlijk evengoed restaurantje spelen. Ik deed alsof ik op een feest verwacht werd. Uitgebreid douchen met gezichtsverzorging voor en geurige lichaamsolie na. Mijn mooiste kleedje uit de kast gehaald. Met mijn mooiste naaldhakken van de schoenenkast naar de eettafel gewankeld. (Die krengen moet ik echt eens wegdoen als ik ze toch alleen maar heb om naar te kijken, marteltuigen!) Ik heb zelfs mijn mooiste kristal uitgehaald. (Haha, mijn armband van bergkristal…) Kaarsjes op tafel, lekker eten, en genieten van een gezellige maaltijd met mijn gezin.

Normaal had ik dan tijdens dat uiteten gaan graag eens gezondigd met een lekker dessert dat ik nooit in huis heb, maar in plaats daarvan kreeg ik van een vriendin als leuke verrassing een mooi chocolade figuur aan huis geleverd.
Die heb ik heel flink in stukken gebroken en een deel ervan op een bordje gelegd voor bij de thee.
(En als de thee op was de rest alsnog in één keer opgevreten.)

Normaal doe ik dan graag nog iets buitenshuis, maar deze keer hebben we eindelijk nog eens in de gezelschapsspellenkast gekeken.
Potion Explosion, één van mijn lievelingsspelletjes, nog eens kinds met knikkers spelen, altijd leuk. En in plaats van grandioos verliezen zoals gewoonlijk, ben ik deze keer maar nipt verloren, wat een overwinning!

En alle mooie verjaardagswensen via mail, sms, Whatsapp, Messenger en Facebook deden dit jaar extra veel deugd.

Dus ja, ik ben dit jaar op een voor mij superaangename manier 24 geworden!
(Oké dan, 42, maar is dit niet één van de allerleukste leeftijden om de cijfers om te draaien?)

Make your own kinda fun!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.