Water, vanzelfsprekend uit de kraan

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

De laatste tijd is één van de eerste dingen die ik doe als ik opsta, de waterkoker vullen voor een lekker kopje thee. Een gezellige start, nu het zo donker is.
Vanochtend ook. Maar het water kwam maar heel traagjes uit de kraan, op het laatst in horten en stoten, sputterend, alsof het heel erg tegen zijn zin was. Vreemd. Ik nam één van de waterkannen die altijd op tafel staan om onze dorst te lessen en hield die onder de kraan en na een paar seconden braakte die vies bruin water uit.

Làp! Ik hoopte maar dat het niet aan onze leidingen lag. Vlug keek ik op de website van het waterbedrijf en daar bleek al snel dat we in onze gemeente met een lek zitten, en dat dit zo snel mogelijk zou opgelost zijn. Oef. Het is uit mijn handen, het wordt opgelost, ik hoef er niet meer aan te denken.

Of ja…

We moesten natuurlijk wel drinken. En wij drinken zo goed als altijd kraantjeswater.
Gelukkig had ik een paar weken geleden net nog eens sap gekocht voor als we eens zin hadden in iets anders dan water.

Ik vond in de berging nog een vergeten halfliterflesje water, dat was nog over van het verjaardagsfeestje van vorig jaar. (Toen zijn we tijdens een hittegolf in de voormiddag naar een speelbos geweest, met héél veel drinken mee.)
Daarmee konden we onze tanden poetsen en een kattenwasje doen.

Handen wassen na toiletbezoek? Dochterlief vroeg of ik geen vochtige doekjes meer liggen had, ook nog over van dat feestje van vorig jaar. (Ik had toen geen zin om voor iedereen een nat washandje te voorzien en koos voor de luie oplossing.)
Een noodoplossing, maar geen aangename, hoor. Vind ik toch ook maar plakkerig en ruikt vies en chemisch.

Voor het toilet hebben we momenteel gelukkig meer dan genoeg regenwater.

De zin die ik al vaak gehoord heb, “Verspil geen water, de kindjes in Afrika moeten daar kilometers ver voor lopen.”, kwam tevoorschijn in mijn hoofd.

Hoe vanzelfsprekend vinden wij het dat er water uit de kraan komt.
Handen wassen, douchen, afwassen, vaatwas, wasmachine, drinken, koken,…
Allemaal zonder erbij stil te staan dat dat wel ergens vandaan komt…

Ik ben intussen naar de winkel gereden om toch wat water in flessen in te slaan, voor het geval het vanavond nog niet in orde zou zijn. (Dat kunnen die kindjes ook niet doen…)

En durf ik dit zeggen?
“Het ontspannend lavendelvoetbadje dat ik ingepland had voor deze voormiddag ga ik moeten uitstellen tot alles weer in orde is.”
Dat klinkt me vandaag toch echt wel héél erg luxueus…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.