Welk welzijn is belangrijker?

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Zoals iedereen, veronderstel ik, vond ik het jammer dat niet op zijn minst de buiten-bubbel versoepeld werd. Dat je met acht buiten zou mogen in plaats van slechts met vier.

Ik blijf het onnozel vinden dat we met onze vrienden mogen gaan wandelen, maar dan wel zonder onze kinderen. Alsof, àls we al iets zouden doorgeven aan elkaar, we dat dan thuis niet alsnog zouden doorgeven aan de kinderen.
Wat er voor ons toe leidt dat we dat niet vaak doen, met onze vrienden gaan wandelen. Er is al zo weinig tijd dat we met het hele gezin samen kunnen zijn…

Moeten we zoals echte Belgen de regels interpreteren?

Gewoon twee groepen van vier vormen om te gaan wandelen, met ruim afstand tussen? De mannen samen, met twee kinderen erbij, en de vrouwen samen, met twee kinderen erbij?

Of het bevriend gezin in de tuin laten, zelf met ons viertjes binnenblijven en vanachter het raam heen en weer roepen naar elkaar?

Of één volwassene en één kind van elk gezin in de tuin, en de andere vier samen gaan wandelen?

Of misschien toch professionele sporters worden om elkaar vaker te kunnen zien…
(Da ga nie gaan, zeker?)

In elk geval, het mag gauw gaan veranderen, ik hoor geregeld dat mensen het niet meer aankunnen. Als je dan leest dat zelfs psychologen het niet meer trekken, dat wachtlijsten zelfs gestopt worden omdat er veel te veel mensen nood hebben aan psychologische bijstand dan kun je je toch afvragen waarmee we bezig zijn. Is mentaal en emotioneel welzijn niet even belangrijk als fysiek?

Contact, en dan bedoel ik écht contact, niet via gsm of computer, is een menselijke basisbehoefte.

Volgend overlegcomité beter?