Zichtbare fietsers

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

REPOST over zichtbare fietsers

Het was gisteren geen weer om een hond door te jagen, dus wou ik mijn man niet met zijn fiets naar zijn werk laten vertrekken en heb ik hem met de auto gebracht.

Als een ervaren wielrenner in De Ronde Van Weet-ik-veel in de gracht kan waaien en met een hersenschudding kan eindigen, dan vind ik niet dat ik overbezorgd ben als ik het risico dat mijn ventje onder een vrachtwagen waait wil voorkomen…

Op weg naar zijn werk kom je een groot, heel druk, gevaarlijk rondpunt tegen. Ik rij daar al niet graag op klaarlichte dag, laat staan als het donker is.
Als ik wil afdraaien doe ik nog steeds zoals ik tijdens de autorijlessen geleerd heb: zorgen dat ik goed in mijn spiegel gekeken heb, door het passagiersraam en dan over mijn schouder nog verder achteruit. Niets te zien, dus ik draaide in.

Op het moment dat ik bijna op het fietspad was riep mijn man, die bleef kijken omdat hij weet dat je op dat rondpunt ogen op je g*t moet hebben, plots “Stop, stop, stop!”. Daar kwam in die fractie van een seconde ineens een halve wielrenner afgevlogen, màn, was ik geschrokken! Hij droeg een fluo rugzakje, maar dat was het dan ook. Compleet niet zichtbaar!

Als het aan mij lag zouden alle fietsers verplicht een goed fluohesje moeten dragen, felle lichten hebben (en die ook aansteken, aub!), en als het even kan: ook vol hangen met knipperlichtjes zodat je je afvraagt of er een UFO afkomt misschien.

Het is uiteindelijk goed afgelopen, hopelijk hoef ik dit niet nog eens tegen te komen. Maar ik vrees ervoor. We zijn nog maar aan het begin van de donkere dagen.

Dit schreef ik er vorig jaar over:
FIETSERS, ZWAKKE WEGGEBRUIKERS – blog 26/09/2019

Waarschuwing: ik ga zagen.
Men heeft het wel eens over de zwakke weggebruiker, maar naar mijn mening kunnen fietsers zich zelf een íetsiepietsie minder zwak maken. Een íetsiepietsie.

Ik reed vanochtend in het donker, in de regen met de auto. Ik zag onderweg in totaal ongeveer een veertigtal fietsers. In tweede instantie dacht: chapeau, dat jullie in zo’n weer fietsen.

In eerste instantie dacht ik echter bij de meeste fietsers: je bent bijna niet zichtbaar!
Zeven of acht hadden een brandend fietslicht, drie droegen een fluohesje. De rest: niks van dat. De meeste zelfs pikzwarte jassen, zodat je hen nog minder goed zag.

Nu moet ik wel zeggen: toen ik een tiener was, had ik waarschijnlijk ook gedacht: daar zou ik nog niet dood in gevonden willen worden. (Al wordt die kans een heel klein beetje kleiner als je zichtbaarder bent.)

Maar als ik nu als volwassene in het donker fiets, al is dat, toegegeven, al even geleden, draag ik fluo, mijn lichten branden, ik draag extra knipperlichtjes (witte vooraan, rode achteraan). Ik lijk waarschijnlijk een rijdende kerstboom, maar ze hebben me in elk geval gezien.

Aan snelheidsduivels, dronken chauffeurs en gsmmende automobilisten gaat zichtbaarheid helaas niets veranderen, maar de chauffeurs die wél graag rekening houden met de rest van het verkeer gaan daar zeker mee geholpen zijn, en zo help je als fietser jezelf.

Dus mag ik oproepen tot meer zichtbaarheid bij de fietsers (en wandelaars en lopers)?
Daag je vrienden uit met je mee te doen! Als je fluo en lichtjes belachelijk vindt, wel maak jezelf dan eens belachelijk. Doe om ter zotst! Wees zichtbaar in het verkeer…
Wie weet zet je een nieuwe hype in gang.

Graag delen als je zichtbaarheid op de weg ook belangrijk vindt. Bedankt!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.